เมื่อพูดถึงนโยบายสาธารณะของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม
ท่ามกลางการปกครองที่ขึ้นชื่อเรื่องความเข้มงวดและระเบียบวินัยเหล็กกล้า หลายคนอาจรู้สึกแปลกใจว่าเหตุใดการซื้อขายหวยถึงกลายเป็นอุตสาหกรรมที่รัฐบาลให้ความสนับสนุนอย่างเต็มที่ สิ่งที่ดูขัดแย้งนี้แท้จริงแล้วคือยุทธศาสตร์ที่ผ่านการคำนวณมาอย่างรอบคอบ เพื่อผลประโยชน์ทางสังคมและความมั่นคงของรัฐบาลเอง
กลไกภาษีทางเลือกเพื่อการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน
หัวใจสำคัญที่ทำให้รัฐบาลเวียดนามผลักดันหวยรัฐบาลคือเรื่องของ รายได้ เศรษฐีใหม่ ในทางเศรษฐศาสตร์ หวยถูกมองว่าเป็น "ภาษีทางเลือก" ที่ประชาชนยินดีจ่าย โดยที่รัฐไม่ต้องบังคับ เงินรายได้ จากการจำหน่ายสลากจะถูกส่งตรงไปยังหน่วยงานบริหารจังหวัดเพื่อใช้ในโครงการสาธารณะ ดังนี้:
- การก่อสร้างโรงเรียนและสถานศึกษาในพื้นที่ห่างไกล
- การพัฒนาระบบสาธารณสุขและศูนย์การแพทย์
- การลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน เช่น ถนน
ยิ่งไปกว่านั้น รัฐบาลยังใช้คำขวัญ "Ích nước lợi nhà" (เป็นประโยชน์ต่อชาติและครอบครัว) เพื่อเปลี่ยนมุมมองของประชาชนจากการพนันให้กลายเป็นการทำบุญทางสังคม ซึ่งเป็นกลยุทธ์ที่ได้ผลอย่างยิ่งในประเทศคอมมิวนิสต์แห่งนี้
สงครามปราบหวยใต้ดินด้วยวิธีเจ้ามือเบ็ดเสร็จ
อีกหนึ่งเหตุผลคือปัญหาของหวยใต้ดินหรือ "Số Đề" ซึ่งเป็นธุรกิจผิดกฎหมายที่ฝังรากลึกและเชื่อมโยงกับกลุ่มอิทธิพล คณะผู้บริหารประเทศตระหนักดีว่าการปราบปรามด้วยกำลังอาจไม่ได้ผลยั่งยืน จึงเลือกใช้วิธี "เป็นผู้เล่นรายใหญ่" โดยการออกผลิตภัณฑ์หวยที่หลากหลายและโปร่งใสมากกว่า
เมื่อมีระบบที่ถูกต้องตามกฎหมายและเข้าถึงง่าย ประชาชนจะค่อยๆ เปลี่ยนพฤติกรรมการเล่นจากตลาดมืดมาสู่ระบบของรัฐ ส่งผลให้รัฐบาลสามารถควบคุมเม็ดเงินหมุนเวียนได้ทั้งหมด และยังเป็นการลดบทบาทของมาเฟียที่คุมหวยใต้ดินไปในตัว นี่คือการบริหารจัดการความมั่นคงในรูปแบบเศรษฐกิจการเมืองที่ชาญฉลาด
นวัตกรรมสลากสู่ยุคดิจิทัล
ในปัจจุบัน เราเห็นการพัฒนาของหวยรูปแบบใหม่ๆ เช่น Vietlott ซึ่งเป็นหวยระบบคอมพิวเตอร์ที่ทัดเทียมสากล การนำเสนอหวยประเภทนี้คือการเซกเมนต์ตลาดไปยังวัยทำงานในเมืองที่ต้องการความสะดวกสบายและรางวัลแจ็กพอตขนาดใหญ่
ในท้ายที่สุด การที่เวียดนามมีหวยหลายประเภทไม่ใช่ความอ่อนแอของรัฐบาล แต่คือการใช้หลักปฏิบัตินิยมที่ว่ามนุษย์ยังต้องการความหวัง และรัฐบาลที่ดีควรเป็นผู้ควบคุมสิ่งนั้นให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อส่วนรวม โมเดลนี้จึงเป็นกรณีศึกษาที่น่าสนใจของการปกครองแบบปฏิบัตินิยมที่อุดมการณ์และความจริงต้องสอดประสานกัน